✪ ECR and company of the Bay of Bengal
✪ Strong head winds
✪ The Theosophical Society- Historical institution
✪ Really, I am to stop this journey?
✪ Conclusion of the cycle initiative in Chennai branch of “Niramay”
✪ Completed 1861+ kms in 20 days as planned
✪ Success of the team work and accomplishment of objectives
Hello. Morning of 31st January! The last day! I am feeling happy and also sad! This journey which took me to so many nice people, institutions, sadhakas, amazing nature and incredible India- this journey is going to finish today! And the distance apt for the last day along with the Theosophical Society and also today's challenge! The distance is more. But along with that, there is coastal humidity and opposite side winds! So the last day ride is going to be exciting.
New day, new ride! 31st January. On this day, 10 years ago my beloved uncle left us. He was so fond of traveling and driving! My cycle tour would have made him so happy! And this cycle tour is concluding at the house of his daughter- my cousin sister Aditi. And as things went smoothly, I am reaching there on this very day. Aditi is involved in all planning, diet, coordination and similar things. Also, as a part of Niramay team, she is involved in the back- stage like work of this initiative! Along with the visit to the Theosophical Society, I am also eager to meet my sister.
I left at 6:50. Crossed the city. The main road- it is East Coast Road- ECR. But one does not feel that it is a coastal road. Because one cannot see the Sea. Even after the city was passed, there are houses and shops. I had the best experience of ECR in the region of Mandapam- Mallipattinam. There it is the proper coastal road. Here it is more like a crowded highway.
Completed 22 kms in the first hour. Getting good speed. With this speed, I would reach comfortably. I am recalling experiences of last 20 days! So many nice people I had met! So many people accompanied me and helped me in various capacities. When I was reaching Thiruvanantapuram, I was feeling troubled by the heat in the last phase of that day’s ride. I had not obtained proper hotel for breakfast also. At that time, a small girl from a motorcycle waved at me and I instantly felt better! The oneness that I saw in the eyes of the people despite of language differences! I pedaled with these thoughts.
Today is the largest distance. I broke it down into small parts like, 40 kms till 9 am, 85 kms till 12 and like. I am confident that due to heat or winds even if I get late, I will reach today only. The only difference is whether at 4 pm or at 6 pm. I have informed Shri. Shikharji Agnihotri sir at the Theosophical Society that I may reach there by 3 pm. He is also very eager to meet me.
Morning 10:45. 74 kms completed
Getting good speed in the morning time. Today I will take less breaks. Took the first major break only after completing 74 kms at 10:45. The Theosophical Society is 69 kms from here. Around half of the distance is completed in pedaling time of 3.5 hours. Speed is good! Here one interesting thing happened. There are many hotels on the road. I saw them and finally stopped at one hotel. And there was a reason why I stopped here! The hotelier is speaking Marathi! He is from Bengal and has worked in Maharashtra. We don’t know consciously, but we feel such things and we act accordingly. The next break will be after completing 100 kms and I will have the packed lunch as given by the aunty. After that, not much distance will be remaining.
12:15. 104 kms completed
Before Kalpakkam, there is a huge creek! After some gap, I saw "him." Slowly heat and the wind- both are increasing. Speed is reducing. Mahabalipuram is approaching! But there are many diversions on the road. At some places, road construction is going on. Traffic is also increasing. I could not properly understand the right turn for Mahabalipuram. I took the right, but was little ahead. As a result, I bypassed Mahabalipuram village and I joined the road after that town. This road is now more broad and more silent. Completed 100 kms! It is 12 noon. The road is some distance away from the sea and I am seeing the sea once in a while. Here I don’t need a hotel, but need a shadow. For shadow, I had to ride further. There are some bus stops also. After some distance, I found one shed beside the road and also beach is visible in the distance. It must be some shop, but it is closed. I sat there and enjoyed the home- made lunch and quickly left!
Chennai is approaching slowly! Buildings are increasing. My first halt will be at Bank of Maharashtra office of Aditi. She has said that she would welcome me there. There I will also meet Shaunakji and also her colleagues. From that point, the Theosophical Society based in Adyar will be around 7 kms ahead. Now, the distance is small, but it is very hot. I continued drinking water and also consumed the groundnut candy and dry fruits. This is the toughest portion of this day now. It is 1.30 and around 122 kms are complete. The Bank of Maharashtra location is 12 kms away from here, it seems.
Hot weather! As the city started, it is becoming more hot. I need Enerzal or ORS shortly. Just I did not find any Medical shop in that phase. I went on seeing and continued. Suburbs of Chennai! There are tall buildings there. Now the Sea is hidden behind houses and shops. The opposite wind is relentless. I purchased a water bottle in one shop- the first in this tour. I filled Electral powder into it and then drank that water. Felt slight relief. Continued. Aditi’s Kotivakkam branch is coming near. When I saw one Medical shop, I took one ORS. Then felt better.
3:15. Kotivakkam Branch, Bank of Maharashtra, 134 kms
I continued slowly. The traffic and signals! One thing is better that the branch is located on this very road. So I need not search it. Aditi and his one colleague is there on the road! He stopped me and made me cross the road towards their brach!"Oh, how different you are looking!" Aditi asked. Shaunakji is also here! Everyone congratulated me. Aditi sort of welcomed me with traditional ritual. I met her colleagues. I halted there for fifteen minutes and left. Shaunakji is occupied in his work, but still he came to guide me to the Theosophical Society. From here, it will be around 7-8 kms.
4 pm: The Theosophical Society, 142 kms
He took me through such a road to avoid traffic and signals. Adyar! Old Chennai! Spacious roads! Reached the Theosophical Society! The senior member here- Shri. Shikharji Agnihotri received me and met. He is busy, but found some time. He gave me information about the Society and congratulated me for my journey. This institution is over a hundred years old! It is one of the oldest and greatest organization working towards meditation or spirituality in India. It is very unique also. We remember Dr. Anne Besant as one of the freedom fighters. But she had a great role in establishing this institution. There were people like Leadbeater who were involved. The organization mainly brought together all followers from all paths of spirituality. Something which was aimed by Guru Nanak or Ramakrishna Paramhansa. The vision of the Society is this- Whatever path you wish to follow, take and go ahead, here you will get all paths.
From Osho, I had heard about Leadbeater, Blavatsky, Gurdjieff and Krishnamurthy. Here some of them had stayed and even campus, houses or roads carry their names. Zartushtra, Bodhidharma, Krishna, Jesus and others are also included here. Shikharji told me to visit the campus. I cycled there. One person accompanied me on his cycle! This is very special organization. It woks very differently. It has retreats and sadhakas come together. It is really an apt organization to conclude this Yoga cycle tour. Beautiful campus! Wonderful setting for meditation. I saw it for an hour. There are many rooms, halls and small temples for meditation.
Evening 5: 50, Niramay Organization branch, Chennai- 150 kms
Before leaving, I went to the house of Shri. Shikharji. He was busy with the birthday celebration of his daughter. But he met for some time and then I left! Shaunakji is waiting. Now the last part- From here to Niramay organization branch in Chennai viz. Aditi's house! The distance remaining is 6-7 kms. Shaunakji guided me with his bullet. We come to Kotivakkam from Adyar. Some roads are crowded and some are silent. Finally reached her house! Really, should I finish this cycle tour? I am not feeling to stop it! I checked the distance completed. It was little more than 149 kms! So I again pedaled for a short distance. I came back in 2 minutes and completed 150 kms! Overall 1861+ kms. Finished the cycle tour! Due to the head wind in the second half, the heat, city traffic and signals and also 1.5 hours spent in the Society, it is 5:50 when I reached Chennai branch of Niramaya Institution! Pedaling time is 8 hours 12 minutes.
During the journey of these 20 days, visited 13 Yoga centres. Also I visited many Yoga organizations and their activists before and after this tour. This tour completed right in 20 days exactly as per the plan- no extra day was required. Even while riding and after completing the ride, I never felt “I have done this” whatsoever. Because I can clearly see that it is a collective effort. Many people are involved into it. Many have supported it. It could be completed only due to support from many people. The local friends helping on those stages or people from Niramay team helping from the backstage. Or Sadhakas like Swami Sundar Chaitanyaji- Chinmaya Mission. They all played a great role in this entire process. As a result, the cycling was completed, but the expected objective were completed- dialogue with the organizations and people, meeting people, understanding our country, getting to know about work of Yoga institutions and also introducing them about Niramaya organization. Even the cycle also supported brilliantly!
After completing such an unbelievable ride, there is just one emotion in the mind- Gratitude! Only gratitude!
Next part: South India cycle expedition 21 (Final): Only Gratitude!
Thanks for reading. On my blog articles about trekking, sky watching, scientific experiments, meditation, fitness, cycling etc. are there. -Niranjan Welankar 09422108376. Date of writing- 4th June 2026.
✪ ईसीआर आणि समुद्राची सोबत
✪ उलट्या दिशेने ढकलणारा वारा
✪ थिऑसॉफिकल सोसायटी- ऐतिहासिक संस्था
✪ खरंच हा सायकल प्रवास थांबवू?
✪ "निरामयच्या" चेन्नै शाखेत सायकल उपक्रमाचा समारोप
✪ २० दिवसांमध्ये ठरल्याप्रमाणे १८६१+ किमी पूर्ण
✪ टीम वर्कचं यश आणि उद्दिष्टाची पूर्तता
नमस्कार. ३१ जानेवारीची सकाळ! आज शेवटचा दिवस! एका बाजूला आनंद होतोय आणि एका बाजूला दु:खही होतंय! बंगलोर- मलवली- उटी- केरळ- रामेश्वरम आणि पुढे असा हा प्रवास आज थांबणार! खूप वेगवेगळे लोक, संस्था, साधक, विलक्षण निसर्ग आणि अविश्वसनीय भारत ज्या प्रवासात बघायला मिळाला तो प्रवास आज थांबणार! आणि शेवटच्या दिवसाला साजेसं आजचं अंतर, आजची संस्था आणि आजचं आव्हानसुद्धा आहे! अंतर तर मोठं आहेच. पण त्या अंतरासोबत किनारपट्टीवरची आर्द्रता आहे आणि उलटा वारासुद्धा आहे! त्यामुळे ही शेवटची राईडसुद्धा अगदी थरारक होणार आहे.
रोजच्या पेक्षा थोडं लवकर निघालो. वैद्य काका आणि वेदांतचा निरोप घेतला. मला सगळ्यांनी निघताना खाली येऊन शुभेच्छा दिल्या! खूप छान भेट झाली ही. सेवा भारतीचे डॉ. सिद्धार्थजी पुद्दुचेरीलाच असतात. पण ते हॉस्पिटलमध्ये खूप व्यस्त होते. त्यामुळे भेट राहिली.
आता नवीन दिवस सुरू! ३१ जानेवारी! माझ्या प्रिय काकाचा स्मृतीदिन. त्याला फिरण्याची व ड्रायव्हिंगची खूप आवड! माझ्या सायकल प्रवासाचा त्याला प्रचंड आनंद झाला असता! आणि सायकल प्रवासाचा समारोप त्याच्याच मुलीच्या घरी- माझी चुलत बहिण अदितीकडे आहे! आणि सगळा योग आल्यामुळे आजच्या दिवशी तिच्याकडे पोहचता येतंय. ती ह्या पूर्ण प्रवासात नियोजन, वाटेतलं जेवण- आहार, समन्वयन ह्या सगळ्या प्रक्रियेमध्ये आहेच. निरामयच्या टीमची सदस्य म्हणूनही बॅक स्टेजच्या कामामध्ये सहभागी आहे! शिवाय जेव्हा दक्षिण भारतात सायकल प्रवासाचा विचार मनात आला होता, तेव्हा आधी तिच्याशी बोललो होतो. तिने सांगितलं होतं की, कर असा प्रवास, शिवाय त्याला जोडून उपक्रमसुद्धा कर. तेव्हा मग हे ठरत गेलं होतं! म्हणून थिऑसॉफिकल सोसायटीबरोबर ह्या भेटीचीसुद्धा तितकीच ओढ आहे.
६.५० ला निघालो. पुद्दुचेरी शहर ओलांडलं. मुख्य मार्ग सुरू झाला. हा पूर्व किनारी रस्ता म्हणजेच ईसीआर. पण त्याची मजा इथे येतच नाहीय. कारण "तो" दिसतच नाहीय. शहरांच्या बाहेरही घरं- दुकानं आहेत. ईसीआरचा मला खरा फील आला तो मंडपम- मल्लिपट्टिणम परिसरात. तिथे तो खराखुरा किनारी रस्ता वाटतो. इथे तर तो अतिशय गर्दीचा हायवे फक्त वाटतोय.
पहिल्या तासात २२ किमी पूर्ण झाले. व्वा! वेग तर छान मिळतोय. इतका वेग असेल तर खूप कम्फर्टेबली पोहचेन. मनामध्ये गेल्या २० दिवसांमधले प्रसंग येत आहेत. काय काय लोक भेटत गेले! किती जणांनी केवढी सोबत केली, किती मदत केली! तिरूअनंतपूरमला पोहचताना शेवटच्या टप्प्यात ऊन्हाचा त्रास होता आणि हॉटेल न मिळाल्यामुळे ऊर्जा कमी होती. तेव्हा मोटरसायकलवर मागे बसलेल्या लहान मुलीने हात हलवला आणि किती छान वाटलं होतं! भाषा येत नसूनही लोकांच्या डोळ्यांमध्ये नेहमी दिसलेला आपलेपणा! ह्या विचारांमध्ये अंतर हळु हळु पार होतंय.
आजचा टप्पा मोठा आहे. त्याचे मानसिक पातळीवर छोटे तुकडे केले. सकाळी ९ पर्यंत ४०, १२ पर्यंत ८५ असे छोटे टप्पे बनवले. आणि इतका तर विश्वास आहेच की, वार्यामुळे किंवा उष्णतेमुळे उशीर झाला तरी आजच पोहचणार आहे. फक्त ४ वाजता का ६ वाजता हाच तो फरक असेल. थिऑसॉफिकल सोसायटीमध्ये साधारण तीन वाजता पोहचेन असं श्री शिखरजी अग्निहोत्री सरांना सांगितलं आहे. तेसुद्धा खूप उत्सुक आहेत.
सकाळी १०:४५. ७४ किमी झाले
सकाळच्या वेळेमध्ये छान वेग मिळतोय. आज रोजच्यापेक्षा थोडे कमी ब्रेक्स घ्यायचे ठरवलं आहे. त्यामुळे थेट ७४ किलोमीटरनंतर पावणे अकराला पहिला मोठा ब्रेक घेतला. इथून थिऑसॉफिकल सोसायटी ६९ किमी बाकी आहे. जवळ जवळ अर्ध अंतर साडेतीन तासांच्या पेडलिंगमध्ये झालंय! वेगही छान आहे. इथे एक गंमत झाली. नाश्त्यासाठी अनेक हॉटेल्स होते. अनेक बघून शेवटी एका हॉटेलमध्ये थांबलो. आणि मी इथेच का थांबलो तेही कळालं! तिथला माणूस चक्क मराठी बोलतोय! तो बंगालमधला आहे पण महाराष्ट्रात राहिला आहे. नकळत आपल्याला अशा गोष्टी जाणवतात आणि आपण तशी कृती करतो. पुढचा ब्रेक १०० किलोमीटर पूर्ण झाल्यावर घेणार. काकूंनी दिलेलं जेवण तिथे जेवणार. तिथून पुढचा टप्पा छोटा असेल.
१२:१५. १०४ किमी झाले
कल्पक्कमच्या आधी मोठी खाडी लागली! खूप वेळानंतर "तो" छान दिसला! हळु हळु ऊन आणि वारा दोन्ही वाढतंय. त्यामुळे अपेक्षेप्रमाणे वेग कमी झाला. महाबलीपूरम जवळ येतंय! रस्त्यावर बरेच डायवर्जन्स येत आहेत. काही ठिकाणी काम सुरू आहे. रहदारीसुद्धा वाढते आहे. इथे मुख्य रस्त्यापासून मला उजवीकडे वळायचं आहे. ते वळण नीट लक्षात आलं नाही. त्यामुळे थोडं पुढे गेल्यावर दुसरं वळण घेतलं. पण त्यामुळे महाबलीपूरम गाव थोडं मागे पडलं. गाव संपताना मी त्या रस्त्यावर आलो. हा रस्ता तुलनेने थोडा रुंद आणि जास्त शांत वाटला. १०० किलोमीटर पूर्ण झाले! दुपारचे बारा वाजले आहेत. समुद्र थोडा पलीकडे आहे आणि मधून मधून दिसतोय. इथे मला हॉटेल नकोय, पण सावली हवीय. सावलीसाठी अजून पुढे जावं लागलं. काही बस स्टॉपही आहेत. त्याच्या पुढे एका ठिकाणी रस्त्याच्या बाजूला एक शेड आहे आणि दूर किनाराही दिसतोय. कोणाचं तरी दुकान असावं. तिथे बसलो आणि घरच्या जेवणाचा आनंद घेतला आणि लगेच निघालो!
चेन्नै हळु हळु जवळ येतंय! वस्ती वाढताना दिसते आहे. माझा पहिला थांबा अदितीची बँक ऑफ महाराष्ट्र असेल. तिथे ती माझं स्वागत करणार म्हणाली आहे. तिथे शौनकजी भेटतील आणि तिचे काही सहकारीही भेटतील. तिथून थिऑसॉफिकल सोसायटीचं अडयार साधारण ७ किलोमीटर पुढे आहे. आता अंतर तसं कमीच आहे. पण ऊन फार जास्त आहे. पाणी पीत राहिलो. सोबत असलेली चिक्की- अंजीर खाल्लं. आता हा ह्या राईडमधला सगळ्यांत खडतर टप्पा! दुपारी दीड वाजला आणि साधारण १२२ किमी पूर्ण झाले. अजून १२ किलोमीटरवर बँक ऑफ महाराष्ट्र असेल.
प्रचंड ऊन! त्यात शहर सुरू झाल्यामुळे अजून जास्त गरम होतंय. एनर्जाल किंवा ओआरएसची गरज भासतेय. नेमकं त्या टप्प्यात मेडीकल दिसत नाहीय. तसंच बघत बघत पुढे जात राहिलो. चेन्नैची उपनगरं सुरू झाली! दूरवर उंच इमारती दिसत आहेत! समुद्र आता घर आणि दुकानांमुळे झाकला गेलाय. उलटा वारासुद्धा अजिबात थांबत नाहीय. एका हॉटेलमध्ये बिसलरी बाटली विकत घेतली- प्रवासात पहिल्यांदाच. सोबत असलेली इलेक्ट्रॉलची पावडर त्यात पूर्ण मिसळली. ते पाणी हलवून घेतलं! थोडा आराम मिळाला. पुढे जात राहिलो! अदितीची कोटीवक्कम ब्रँच जवळ येते आहे! समोर मेडीकल आलं. तेव्हा एक ओआरएस घेतलं. आता एकदम बरं वाटलं.
दुपारी ३:१५: कोटीवक्कम ब्रँच, बँक ऑफ महाराष्ट्र, १३४ किमी
हळु हळु पुढे जात राहिलो. त्यात ट्रॅफिक आणि सिग्नल्स! एक बरं आहे की, ही शाखा माझ्या रस्त्यावरच आहे. त्यामुळे शोधावं लागलं नाही. अदिती आणि तिचे एक सहकारी रस्त्यावर येऊन थांबलेले दिसले! त्यांनी मला थांबवलं आणि रस्ता ओलांडून शाखेकडे नेलं! व्वा! “अरे तू असा कसा दिसतो आहेस!” अदितीला प्रश्न पडला! शौनकजीसुद्धा इथे आले आहेत. सगळ्यांनी अभिनंदन केलं. अदितीने भर रस्त्यात ओवाळलं! तिचे काही सहकारी भेटले. पंधरा मिनिटं थांबून पुढे निघालो. शौनकजी खूप कामात आहेत. पण तरी ते मला थिऑसॉफिकल सोसायटीचा रस्ता दाखवायला आले. इथून साधारण ७-८ किलोमीटरच पुढे असेल.
दुपारी ४: थिऑसॉफिकल सोसायटी, १४२ किमी
गर्दी आणि सिग्नल्स कमी लागतील अशा रस्त्याने ते मला घेऊन गेले. अडयार! जुनं चेन्नै! आतले प्रशस्त रस्ते! पोहचलो थिऑसॉफिकल सोसायटीमध्ये! इथले मुख्य अधिकारी शिखरजी अग्निहोत्री भेटायला आले. ते खूप व्यस्त आहेत. पण त्यांनी मला सोसायटीची माहिती दिली. माझ्या प्रवासाबद्दल अभिनंदन केलं. शंभर वर्षांपेक्षा जास्त जुनी ही संस्था! भारतातल्या ध्यान किंवा अध्यात्म ह्यावर काम करणार्या संस्थांमधली एक अतिशय मोठी संस्था. आणि तिचं स्वरूप खूप वेगळं आहे. डॉ. ऍनी बेझंटना आपण स्वातंत्र्य लढ्यातील सहभागासाठीच ओळखतो. पण ही संस्था स्थापन करण्यात त्यांचा मोठा सहभाग होता. शिवाय लीडबीटर सारखे लोक होते. सगळ्या पंथांना एकत्र आणून सगळ्या पथिकांसाठी काम करणारी ही संस्था. गुरू नानक किंवा रामकृष्ण परमहंसांनी जे केलं होतं, काहीसं तसंच. ज्याला ज्या साधना मार्गाने जायचंय त्याने तो मार्ग घ्या, इथे तुम्हांला सगळे साधना मार्ग मिळतील, ही सोसायटीची व्हिजन.
ओशोंकडून लीडबीटर, ब्लॅवटस्की, गुरजीफ आणि कृष्णमूर्तींबद्दल ऐकलं होतंच. इथे त्या व्यक्तींचा परिसर आणि घर, रस्त्यांची नावं बघून छान वाटलं. झरत्रुष्ट, बोधिधर्मा, कृष्ण, जीसस अशा सगळ्यांचा इथे समावेश आहे. शिखरजींनी मला सोसायटी फिरून बघायला सांगितली. सायकलवरच तिथे मस्त फिरलो! एक जणसुद्धा माझ्यासोबत सायकलवर दाखवायला आले. खूप वेगळी ही संस्था आहे आणि खूप वेगळं काम चालतं. इथे कार्यशाळा होतात. साधक एकत्र येतात. ह्या योग प्रवासाचा समारोप करायला खूपच उत्तम संस्था मिळाली! सुंदर परिसर. ध्यान करण्यासाठी छान वातावरण. तासभर फिरलो. अनेक कक्ष, सभागृह, ध्यानासाठीची छोटी मंदिरं असं खूप काही इथे आहे.
सायंकाळी ५: ५० निरामय शाखा चेन्नै १५० किमी
निघण्याआधी शिखरजींच्या घरी गेलो. त्यांच्या कन्येचा वाढदिवस. त्यामध्ये ते व्यस्त आहेत. पण तरी थोडा वेळ भेटले. आणि तिथून निघालो! शौनकजी थांबलेले आहेतच. आता शेवटचा टप्पा- इथून निरामय संस्थेची चेन्नैमधली शाखा- म्हणजे अदितीचं घर! अंतर सहा- सात किलोमीटर. शौनकजींनी त्यांच्या बुलेटवरून मला गाईड केलं. अडयारमधून कोटीवक्कमला आलो. काही गर्दीचे रस्ते तर काही शांत रस्ते! अखेर त्यांच्या घरी पोहचलो! खरंच हा सायकल प्रवास आता थांबवू? इच्छाच होत नाहीय. किलोमीटर बघितले तर १४९ च्या थोडे जास्त! चला, थोडं फिरून येतो म्हणजे १५० होतील! दोन मिनिटांमध्ये फिरून आलो आणि १५० किमी पूर्ण झाले. एकूण १८६१+ किमी. सायकल प्रवास थांबवला! अर्ध्या अंतरानंतरचा उलटा वारा, उष्णता, शहरातले सिग्नल्स आणि ट्रॅफिक आणि थिऑसॉफिकल सोसायटीत गेलेला दीड तास ह्यामुळे प्रत्यक्ष निरामयच्या चेन्नै शाखेत पोहचायला ५:५० झाले! पेडलिंगचे ८ तास १२ मिनिट.
ह्या २० दिवसांच्या प्रवासात १३ योग केंद्रांना भेट दिली. तसंच त्या निमित्ताने आधीही आणि नंतरही अनेक योग संस्थांच्या व कार्यकर्त्यांच्या भेटी झाल्या. अगदी ठरल्याप्रमाणे २० दिवसांमध्येच पूर्ण प्रवास झाला. एकही दिवस जास्त लागला नाही. सायकल चालवताना आणि संपल्यावरही मला कुठेच "हे मी केलं" असं वाटत नाहीय. कारण मला स्पष्ट दिसतं आहे की, अनेक जणांची सोबत त्यात आहे. अनेकांनी मदत केली आहे. हा उपक्रम अनेकांच्या मदतीमुळेच पूर्ण होऊ शकला. त्या त्या टप्प्यावर मदत करणारे स्थानिक मित्र असतील किंवा निरामयमधून बॅक स्टेजला राहून मदत करणारे लोक असतील. किंवा स्वामी सुंदर चैतन्यजी- चिन्मय मिशनसारख्या संस्थांमधले साधक. ह्या सगळ्यांचाही पूर्ण प्रक्रियेत तितकाच वाटा आहे. आणि त्यामुळे सायकलिंग तर पूर्ण झालंच, पण त्याबरोबर अपेक्षित असलेला संवाद, लोकांना भेटणं, आपला देश समजून घेणं, योग संस्थांचा परिचय करणं आणि निरामय संस्थेचा परिचय त्यांना करून देणं, ह्या गोष्टीही होऊ शकल्या! सायकलनेसुद्धा खूप चांगली साथ दिली!
अशी अविश्वसनीय राईड पूर्ण झाल्यावर मनामध्ये एकच भावना आहे- कृतज्ञता! फक्त कृतज्ञता!
पुढील भाग: दक्षिण भारतातील सायकल प्रवासाचे अनुभव २१ (अंतिम): फक्त कृतज्ञता!
वाचल्याबद्दल धन्यवाद. माझ्या ब्लॉगवर ट्रेकिंग, आकाश दर्शन, विज्ञान प्रयोग, ध्यान, फिटनेस, सायकलिंग इ. बद्दलचे लेख उपलब्ध. -निरंजन वेलणकर 09422108376. लिहीण्याचा दिनांक- 4 जून 2026.
No comments:
Post a Comment
Thanks for reading my blog! Do share with your near ones.