South India cycle expedition 15: Mandapam- Thondi 84 kms

✪ Ride on the East Coast Road- ECR
✪ Villages in central Tamil Nadu
✪ 1380 kms completed in 15 days
✪ Memories of villages visited after Tsunami
✪ Different kind of Republic Day in Tamil Nadu
✪ Holding the mind in the present

Hello. Morning of 26th January. Yesterday Shri. Muniyasami ji from Seva Bharathy, South Tamil Nadu also had met me in Mandapam. Today I will stay in Thondi village as arranged by him. Still feeling hangover of Dhanushkodi and Pamban bridge! I had good rest at the new place Yesterday. Kathirgamaji came to my place sharp at 6:15 am. I had some discussion with the owner of that room and also had a tea with him. Then Kathiragamaji took me to his favourite hotel for tea. He cycled to the highway with me and bid me adieu. He accompanied me well during my two- day stay at Mandapam.

15th day of the cycle tour! The Republic Day. Here it does not seem like very zestful atmosphere. Tricoloured boards or flowers are not seen. I also don't see any programmes going in schools. The weather is slightly rainy. Today also it is the strong opposite winds! But whatever be the place or area, the nature never ceases to showcase its colours and beauty! Diverse kind of trees! Region of lakes. I had my breakfast before Ramanathpuram bypass. I had discussion with some people in the hotel. On the route, I also saw one centre of the Navy.

I took right turn from Ramanathpuram bypass. I could not visit the city. Now distance boards are showing Chennai, Thiruchirapally and also villages like Pumpuhar and Nagapattinam. 21 years ago, I had come to these villages in January 2005 for relief work after the Tsunami had struck. For eight days, I had participated in coastal villages of Nagapattinam, Taramgambadi, Pumpuhar, Karaikal etc. for relief work. That region is approaching. Those are very special memories. Participation in relief work, joining hands with the military people, people recovering after losing their everything, they getting motivation to begin again after seeing young boys and girls working for them. Very different experience. In coming days, I will cycle in this region.

Thondi village, the halt for today is rather small. Till quite some time the stay was not decided. Later on I got number of one local member of Seva Bharathy and talked with him. But he does not seem to understand any English! We talked with just words. He told me to come to the bus stand there. Let’s see how it happens. 

I had divided the distance of 84 kms in three stages. I just thought up to the current stage and continued. Had my second break after 55 kms. Today's route is going mostly through villages. There is no city as such. But this road is also important one. I am seeing plenty of private travels buses and Government buses. During the day also, I did not notice much of Republic Day vibes. Just one woman was having costume like Tricolours. I did not pass by schools. Or the schools are having a holiday.

With cloudy weather, it is not hot even in the afternoon. With winds, I need more time but at the same time, I don’t get that tired. It does not get much hot with winds. I continued smoothly. I again talked with Shakthivelji in Thondi. But he is not much used to technology. He did not understand the live location. I then decided that I will myself go to the place told by him.

When I reached Thondi, it is 1 pm. I asked the people and went to the bus station in the village. After some time, Shakthivelji came there. He seems to be at least 65. He is not able to speak any English. And Hindi is out of question. So for some time it was difficult to communicate. He was not understanding that I need to go to the stay place and get bath. He sent me with some other person to one place. But it was a temple and there was no stay arrangement. Then I had lunch in his hotel. With the help from someone, I conveyed him that I need a room where I can rest properly. But he is not having one. He then took me to find some lodges near the bus stand. But they were closed. He then took me to some other room. But I did not feel comfortable there. I tried to hang on there. But finally decided that I need a better place to take rest. As a last resort, I checked with Shri. Vijay Rajmohan ji. He took some information and suggested a better hotel in the village. I again loaded my luggage on the cycle and went there. There the room was proper. Then I stayed there. Slight chaos! But it is all right. In this kind of travel, such things happen!

15th day of the tour is complete! 1380 kms are completed. Now only 5 days are remaining! Chennai is just 550 kms away! The days have become so speedy now! Initial some days were very slow to pass by! Tomorrow Mallipattinam, then Thanjavur, Srimushnam and then Pondicherry! But no. I should hold my mind in the present. Today only 15 days are complete and remaining days are still to come!

Next part: South India cycle expedition 16: Thondi- Mallipattninam 74 kms

Thanks for reading. On my blog articles about trekking, sky watching, scientific experiments, meditation, fitness, cycling etc. are there. -Niranjan Welankar 09422108376. Date of writing- 30th May 2026.

 

दक्षिण भारतातील सायकल प्रवासाचे अनुभव १५: मंडपम- तोंडी ८४ किमी

✪ पूर्व किनारी मार्गाने प्रवास
✪ मध्य तमिळ नाडूमधील गावं
✪ १५ दिवसांमध्ये १३८० किमी झाले
✪ त्सुनामीच्या वेळच्या गावांची आठवण
✪ तमिळ नाडूमध्ये प्रजासत्ताक दिवसाचं वेगळं स्वरूप 
✪ मनाला वर्तमानामध्ये ठेवणं!

नमस्कार. २६ जानेवारीची सकाळ! काल मंडपममध्ये सेवा भारती दक्षिण तमिळ नाडूचे श्री. मुनियासामीसुद्धा भेटले होते. त्यांच्या ओळखीने आज तोंडी गावामध्ये थांबणार आहे. काल बघितलेला धनुषकोडीचा परिसर अजून आठवतोय. तो पंबन ब्रिज! काल रात्रीच्या ठिकाणी चांगला आराम झाला. बरोबर सव्वासहाला कथिरगमाजीसुद्धा आले. ज्यांच्याकडे थांबलो होतो त्यांच्याशी चहासोबत थोड्या गप्पा झाल्या. नंतर कथिरगमाजींनी परत त्यांच्या आवडीच्या हॉटेलमध्ये नेऊन चहा पाजला. रोडपर्यंत ते मला निरोप द्यायला सायकलवर आले. त्यांनी दोन दिवसांच्या मंडपमच्या वास्तव्यामध्ये मला छान सोबत केली. 

सायकल प्रवासाचा १५ वा दिवस! प्रजासत्ताक दिन. इथे विशेष उत्साहाचं वातावरण दिसत नाहीय. तिरंगा असलेले फलक किंवा फुल दिसत नाही आहेत. शाळांमध्येही काही कार्यक्रम सुरू आहेत असं वाटत नाहीय. किंचितसं पावसाळी हवामान आहे. आज परत उलटा वारा लागतोय. परिसर कोणताही असो, निसर्ग त्याची‌ रंगांची उधळण काही थांबवत नाही! वेगवेगळी झाडं दिसत आहेत. बराचसा तळ्यांचा परिसर आहे. रामनाथपूरम बायपासच्या आधी नाश्ता केला. काही काही लोकांशी छान बोलणं होतंय. वाटेत एका ठिकाणी नौदलाचं एक केंद्रही दिसलं.

रामनाथपूरम बायपासवरून उजवीकडे वळालो. हे शहर त्यामुळे बघता आलं नाही. अंतराच्या पाट्यांमध्ये आता चेन्नै आणि तिरूचिरापल्लीबरोबर पुंपूहार, नागापट्टीणम अशी गावंही येत आहेत. २१ वर्षांपूर्वी जानेवारी २००५ मध्ये त्सुनामीनंतरच्या मदत कार्यासाठी ह्या गावांमध्ये आलो होतो. आठ दिवस किनारपट्टीलगत नागापट्टीणम, तरंगमबाडी, पुंपूहार, कराईकल अशा काही गावांमध्ये मदत कार्यात सहभाग घेतला होता. तो परिसर हळु हळु जवळ येतोय. खूप वेगळ्या अशा त्या आठवणी आहेत. मदत कार्यामध्ये मिलिटरीच्या लोकांसोबत केलेलं काम, सगळं उध्वस्त होऊनही‌ हळु हळु मुला- मुलींना काम करताना बघून सावरणारे लोक. खूप वेगळा तो अनुभव होता. त्या परिसरातून पुढच्या काही दिवसांमध्ये सायकल चालवेन.

आजचं तोंडी गाव तसं लहानसं आहे. कोणाकडे थांबायचं हे खूप उशीरापर्यंत ठरलं नव्हतं. नंतर तिथल्या एका कार्यकर्त्यांचा नंबर मिळाला आणि त्यांच्याशी बोलणं केलं. पण त्यांना इंग्रजी काहीच येत नाहीय! एका एका शब्दाने बोलणं झालं. त्यांनी मला तिथल्या बस स्टँडला यायला सांगितलंय. बघू कसं होतं. 

८४ किलोमीटरचं अंतर तीन टप्प्यांमध्ये मनाने विभागलं आणि एक एक टप्पा असा विचार करत जात राहिलो. साधारण ५५ किलोमीटरवर दुसरा ब्रेक घेतला. आजचा रस्ता बराचसा गावांमधूनच जातोय. मोठं शहर असं नाहीच लागलं. पण हा रस्ताही महत्त्वाचा असावा. कारण दूरवरून आलेल्या ट्रॅवल्स आणि सरकारी बसेस खूप लागत आहेत. नंतरही प्रजासत्ताक दिवसाचं काही वातावरण जाणवलं नाही. अगदीच नाही म्हणायला एक महिला तिरंग्याच्या रंगाचा पोशाख केलेली दिसली तितकीच. शाळासुद्धा कमी लागल्या किंवा कदाचित शाळांना सुट्टी असेल.

आकाशात ढगाळ वातावरण असल्यामुळे दुपारीसुद्धा ऊन्हाचा त्रास होत नाहीय. गंमत म्हणजे वारे आहेत, त्यामुळे वेळ जास्त लागतोय पण थकवा तितका होत नाहीय. वारे असल्यामुळे गरम जास्त होत नाहीय. आरामात जात राहिलो. तोंडीमधले शक्तीवेलजींशी परत बोललो. पण बहुतेक ते जास्त मोबाईल वापरत नसावेत. त्यामुळे त्यांना लाईव्ह लोकेशन वगैरे कळत नसावं. शेवटी मीच त्यांनी सांगितलेल्या ठिकाणी विचारत विचारत जाईन असं ठरवलं. 

तोंडीमध्ये पोहचलो तेव्हा दुपारचा एक वाजतोय. लोकांना विचारून गावात बस स्टँडकडे गेलो. तिथे थोड्या वेळाने शक्तीवेलजी आले. त्यांचं वय ६५ च्या पुढे असेल! त्यांना इंग्रजी काहीच येत नाहीय. हिंदीचा तर विषयच नाही. त्यामुळे थोडा वेळ गोंधळ झाला. मला मुक्कामाच्या जागी जाऊन फ्रेश व्हायचं आहे हे त्यांना कळत नव्हतं. मी त्यांनी एका माणसासोबत जिथे जायला सांगितलं तिथे मी गेलो तर ते मंदिर होतं. पण राहण्याची सोय नव्हती. नंतर त्यांच्याच हॉटेलमध्ये जेवण केलं. थोडा आराम करता आला पाहिजे, अशी रूम पाहिजे हे त्यांना दुसर्‍यांच्या मदतीने सांगितलं. पण तशी जागा त्यांच्याकडे नाहीय. त्यांनी बस स्टँडजवळचे लॉज शोधले, पण ते बंद होते. मग मला दुसर्‍याच एका ठिकाणी ते घेऊन गेले. पण तिथेही ठीक वाटलं नाही. बराच वेळ थांबून बघितलं. पण अखेर आराम होणं गरजेचं असल्यामुळे इमर्जन्सीमध्ये श्री. विजय राजमोहनजींना विचारलं. त्यांनी थोडी माहिती घेऊन मला जवळचंच एक दुसरं चांगलं हॉटेल सुचवलं. सायकलीवरून काढलेलं सामान घेऊन मी तिकडे गेलो. तिथे प्रॉपर रूम होती. मग तिकडेच थांबलो. असा एकूण गोंधळ! पण ठीक आहे. अशा पद्धतीच्या प्रवासात ह्या गोष्टी होतातच!

प्रवासाचा १५ वा दिवस पूर्ण झाला. आणि १३८० किलोमीटर झाले. आता फक्त ५ दिवस बाकी! चेन्नै फक्त ५५० किलोमीटर दूर आहे! आधी अगदी हळु हळु जाणारे दिवस आता खूप वेगाने जात आहेत! उद्या मल्लिपट्टिणम, परवा तंजावूर, नंतर श्रीमुशनाम आणि मग पाँडेचेरी! पण नाही. मनाला वर्तमानामध्ये ठेवलं पाहिजे. आज फक्त १५ च दिवस झाले आहेत. आणि उरलेले अजून बाकी आहेत!
 
पुढील भाग: दक्षिण भारतातील सायकल प्रवासाचे अनुभव १६: तोंडी- मल्लिपट्टिणम ७४ किमी

वाचल्याबद्दल धन्यवाद. माझ्या ब्लॉगवर ट्रेकिंग, आकाश दर्शन, विज्ञान प्रयोग, ध्यान, फिटनेस, सायकलिंग इ. बद्दलचे लेख उपलब्ध. -निरंजन वेलणकर 09422108376. लिहीण्याचा दिनांक- 30 मे 2026.